Με την ευκαιρία μιας τηλεφωνικής επικοινωνίας που είχα με μια μαμά παιδιού με ΔΑΔ η οποία πρόκειται σε λίγο να ταξιδέψει για την Ιταλία για θεραπευτικούς λόγους με το παιδί της ανέκυψε ένα σοβαρό ερώτημα που ίσως κάποιοι από εμάς θα αντιμετωπίσουμε.

Όπως γνωρίζετε, η διαδικασία έκδοσης των διαβατηρίων έχει αλλάξει και απαιτούνται πια αυστηρές προδιαγραφές για τις φωτογραφίες που θα προσκομίσουμε στην αστυνομία για την έκδοση του διαβατηρίου.

Στη Δαμασκηνή μου...

Μου έχεις μάθει την υπομονή,
να χαίρομαι με μικρά "κέρδη" που οι άλλοι θεωρούν δεδομένα.

Μου έχεις μάθει την ανεκτικότητα,
να αποδέχομαι ότι η δική σου προοπτική είναι διαφορετική και αξίζει σεβασμό.

Ενδιαφέρομαι να μάθω που θα μπορούσαμε να κάνουμε θεραπευτική ιππασία για την μικρή μου αλλά και ιππασία για τον Δημήτρη μου ο οποίος λατρεύει τα άλογα... [τα ντέι ντέι του!, όπως χαριτωμένα τα λέει] Επίσης με ενδιαφέρει και η κολύμβηση. Μένω στον Άγιο Στέφανο Αττικής. Παρακαλώ ενημερώστε με αν γνωρίζετε.

Σήμερα πραγματοποίησα την επίσκεψη - γνωριμία με ένα καινούργιο στην Ελλάδα παιδονευρολόγο, με τον οποίο μιλούσα ηλεκτρονικά αφού ήταν στην Αμερική. Σε κάποιους φίλους του "Νόηση" έχω μιλήσει για αυτόν. Η αποψινή μου επίσκεψη στο ιατρείο του μας άνοιξε νέους δρόμους αναζήτησης της διάγνωσης της Δαμασκηνής μου η οποία μέχρι σήμερα παραμένει αδιάγνωστη (ΨΚΚ).

Έχουν περάσει δύο σχεδόν μήνες από την μετακόμισή μας στην Αττική (στον Άγιο Στέφανο) όπου πραγματοποιήσαμε και το ταξίδι μας στην Ιταλία. Σήμερα είναι η δεύτερη μέρα που έχουμε τηλέφωνο (ενάμισυ μήνας αναμονή στον ΟΤΕ για μια σύνδεση!!!) και έτσι μπορώ να συνδεθώ και να δικτυωθώ και πάλι! Συγκινήθηκα πολύ με τις ευχές σας και τη σκέψη σας που ξέρω πως μας συντροφεύει συχνά... Εύχομαι και εγώ με τη σειρά μου καλή επιτυχία σε όλους όσους "αναζητούν το μονοπάτι τους" προκειμένου να βοηθήσουν τα παιδιά τους.

Αυτή λοιπόν είναι η πραγματικότητα... αυτή είναι η επιλογή μας...

Μετά από τις "άκαρπες" προσπάθειες να βρούμε εξειδικευμένο φυσιοθεραπευτή στο νησί της Σύρου, μετά από την πλήρη αδιαφορία των τοπικών "αρχόντων" νιώθω λύπη που δεν καταφέραμε (εμείς οι λίγοι γονείς των παιδιών με δυσκολίες), να δώσουμε στα παιδιά μας, στον Απόστολο, στη Δαμασκηνή, στη Νίκη, στον Άρη, στον Αντώνη, στη Νιόβη, στη Μαριτίνα, στη Δανάη και σε αυτά που δε γνωρίζω, τη δυνατότητα της πρώιμης θεραπευτικής παρέμβασης (τη θεραπευτική ιππασία, την φυσιοθεραπεία) εδώ στα σπίτια τους..

Mε ενδιαφέρον διάβασα για τα βαρέα μέταλλα [στο βιολόγιο της Κατερίνας Ζαρίφη] και επισκέφτηκα και κάποιες ιστοσελίδες ειδικότερα για τις επιβλαβείς συνέπεις του υδράργυρου (mercury). Μήπως κάποιος γνωρίζει κάποια εργαστήρια αρχικά στην Ευρώπη ή και Αμερική, όπου θα μπορούσαμε να στείλουμε δείγμα για ανίχνευση τέτοιων στοιχείων στο αίμα;

Ενδιαφέρομαι να μάθω τι είναι το πρόγραμμα αισθητηριακής ολοκλήρωσης και σε ποια κέντρα μπορώ να απευθυνθώ.

Η κόρη μου είναι 2 1/2 χρονών και 2 μηνών και αντιμετωπίζει αυτό που οι "ειδικοί" ονομάζουν ψυχοκινητική καθυστέρηση, η οπρέλα που καλύπτει περιπτώσεις που παραμένουν αδιάγνωστες.

Μπαίνοντας χθες στον συγκεκριμένο ιστοχώρο και βλέποντας πως υπάρχουν αντίστοιχες περιπτώσεις με τη δική μου ένιωσα πως πράγματι, μπορούμε να βγούμε από την "απομόνωση" που οι περισσότεροι γονείς βιώνουμε μεγαλώνοντας παιδιά με κάποια αναπηρία.