Που λέτε, έχω μια PHILIPS CRT οθόνη (την είχα αγοράσει το 2003) σε άριστη κατάσταση, η οποία παρά τον όγκο της είναι ιδανική για δαχτυλάκια που θέλουνε να δείχνουνε σε οθόνες. Αν έχετε εργαστηρι για αστέρια ή αν έχετε δικό σας αστέρι που θέλει να δείχνει στην οθόνη και φοβάστε για την λεπτή TFT σας, θα είναι χαρά μου να σας τη δώσω.

Και που λέτε, πάω να τον παραλάβω σήμερα απο το σημείο συνάντησης και τον βλέπω, όλος ήταν μια τεράααααστια αγκαλιά με ένα τεράστιο χαμόγελο και το χρυσό στο στήθος (Special Olympics κολύμβηση). Με το που πάω να βγω απο την αγκαλιά και να του μιλήσω λέει ένα "βούλωσε το αυτί μου".

...Κοιτάζει τα χρήματα του και με ρωτάει, "Τι παιχνίδι θα πάρω για το Playstation;". "Νατα μας... αρχίσαμεεεε", που λέει και το ανέκδοτο. Και μπαίνουμε στο μαγαζί και δείχνω όλο χαρά τον τίτλο που είχαμε αποφασίσει. Και φυσικά με αγνοεί και προσπερνάει το συγκεκριμένο ράφι και πάει κατευθείαν στο "Grand Theft Auto San Andreas".

Σε αυτό το "βιολόγιο" θα με δείτε συχνά να υπερθεματίζω σχετικά με την αξία των ηλεκτρονικών παιχνιδιών, την εκπαιδευτική τους δυναμική και τα παράθυρα που ανοίγουν στη φαντασία. Για αυτό θεώρησα σκόπιμο να ξεκινήσω με τα όχι τόσο φωτεινά χρώματα, με την πλευρά των παιχνιδιών που θα πρέπει να προσέξουμε για να επιλέξουμε τον κατάλληλο τίτλο. Και πριν το κάνω αυτό, θα σας κουράσω με ένα κείμενο σχετικά με τη σημασία του ηλεκτρονικού παιχνιδιού.

Από όσο θυμάμαι τον εαυτό μου, δρούσα μέσα απο το παιχνίδι. Μέσα από αυτό μάθαινα, χάρη σε αυτό ανακάλυπτα τα θέλω και τα μπορώ μου και κυρίως, χρησιμοποιώντας το παιχνίδι επικοινωνούσα με τον πιο σημαντικό άνθρωπο στη ζωή μου, τον αδερφό μου. Ο Μανώλης έχει νοητική στέρηση και εγώ ανησυχίες. Και τώρα προσπαθώ να συνδυάσω τα δύο κομμάτια των ανησυχιών μου, το παιχνίδι και την τεχνολογία (πάντα μέσα απο το "ειδικό" μας πρίσμα) και να δω τι μπορεί να βγει.

Νέο βιολόγιο στο NOESI.gr: Όχι μόνο λόγια...