Το είδα και με τάραξε συνθέμελα. Το είδα και κυριολεκτικά και μεταφορικά και αξίζει να δείτε το και εσείς έτσι. Στιγμή δεν λυπήθηκα, αλλά θαύμασα το αποτέλεσμα. Απίστευτη ψυχική δύναμη, τέλεια επικοινωνία ψυχική και σωματική. Τελικά ποιός δίνει αυτή την δύναμη σε ποιόν από τους δύο;... Μάλλον ισχύει αμφίδρομα.

Φίλοι μου σας χαιρετώ, μετά από μια μακρά απουσία μου, κατά την οποία όμως μεγάλες αλλαγές και ανακατατάξεις έχουν συμβεί. Η ζωή μας έχει πάρει νέα τροπή και τίποτε δεν έχει μείνει ίδιο. Και δυστυχώς όλα προς πιο δύσκολες καταστάσεις.

Καλημέρα φίλοι μου, μαζί σας και πάλι μετά από μια σχετικά μακράν απουσία μου. Καλή σχολική χρονιά σε όλους τους μικρούς μαθητές μας, και καλή δύναμη για όλους εμάς τους γονείς. Και την χρειαζόμαστε στο έπακρον!!

Αγαπητοί φίλοι, αυτή την φορά θα επικαλεστώ την βοήθειά σας. Μήπως γνωρίζει κανείς να μου εξηγήσει τι σημαίνει ο όρος: ΔΙΑΧΥΤΗ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΗ ΔΙΑΤΑΡΑΧΗ ΜΠΑ; Η απορία αφορά το "ΜΠΑ". Όσο κι αν προσπαθώ να βγάλω νόημα...δεν δύναμαι! Είναι η τελική διάγνωση της μικρής μου από το Ιατροπαιδαγωγικό Κέντρο.

Μόλις διάβασα ένα άρθρο που με άφησε κυριολεκτικά άφωνη... Είναι απίστευτα τα όσα συμβαίνουν σε αυτή την χώρα. Λες και όλοι έχουν βαλθεί να κάνουν την ζωή των ήδη καταταλαιπωρημένων γονιών και των παιδιών τους ακόμα πιο δύσκολη.

"Φύγε τέρας" - "Φύγε τέρας"!!!!! ήταν τα πρώτα λόγια ενός παιδιού που άκουσε η κόρη μου χθες το απόγευμα με το που μπήκε σε έναν παιδότοπο. Το σοκ ήταν μεγάλο. Με κοίταξε όλο απορία με τα καταγάλανα ματάκια της..."Μανούλα...είμαι τέρας; Δεν είμαι παιδάκι; Γιατί μου το είπε αυτό;"

Το σοκ το υπέστην εγώ σε μεγαλύτερο βαθμό. Νόμιζα οτι έχω καταφέρει να προσπερνάω τα όποια σχόλια ακούω, αλλά γελάστηκα. Αυτό μου τρύπησε την καρδιά. Ξέρω καλά πως τα παιδιά είναι πολύ σκληρά, αλλά σε τέτοιο βαθμό; Μάλλον έχω πολύ δρόμο ακόμα μπροστά μου.

Αυτό είναι ένα ερώτημα φίλοι μου που με προβληματίζει πολύ τον τελευταίο καιρό. Διαπιστώνω αλλαγές στην συμπεριφορά της μικρής μου σε σχέση με πράγματα που παλιότερα ήταν πιο δεκτική παρότι δουλεύεται με αισθητηριακή ολοκλήρωση εδώ και 5 χρόνια περίπου.

Θέλω να ανεβάσω και έναν δικό μου πίνακα, και να τον αφιερώσω σε όλους τους γονείς και φίλους του "Νόηση". Τον έκανα σε μια δύσκολη χρονική περίοδο της ζωής μου και για μένα σημαίνει πολλά. Έχει μεγάλη συναισθηματική αξία. Θέλω να το μοιραστώ μαζί σας.

"Νοογραφίες": Νόηση χωρίς λόγια (και κάτι παραπάνω!)

Τρεις ζωγραφιές της κόρης της Lenak από πέρσι που ήταν 6,5 χρονών και πήγαινε στο νηπιαγωγείο!

Συνεχίστε να μας στέλνετε "Νοογραφίες"! Δίνετε νέο... νόημα στο NOESI.gr

Κάπως έτσι βιώνουν τον κόσμο μας τα παιδιά μας. Κάπως έτσι προσπαθούν απεγνωσμένα να μας ζητήσουν να τα βοηθήσουμε αλλά τις περισσότερες φορές δεν τα καταλαβαίνουμε. Κάπως έτσι νιώθουν αλλά δεν ξέρουν πως να μας το δείξουν. Κάπως έτσι καμιά φορά οι ειδικοί κάνουν λάθη και ερμηνεύουν λάθος σημάδια.

Σήμερα αυτά που θα μοιραστώ μαζί σας, τα γράφω με δάκρυα. Δάκρυα ανάμεικτα από χαρά, περιφάνεια και λίγο πόνο. Αργίσαμε να πάμε στο σχολείο, και με το που ανοίξαμε την πόρτα όλα τα παιδάκια ούρλιαξαν "ΦΥΓΕ, ΦΥΓΕ, ΦΥΓΕ". Μέσα ήταν μια νοσοκόμα και τους έκανε το καθιερωμένο εμβόλιο που κάνουν στην πρώτη Δημοτικού, το δοκιμαστικό. Όλα ήταν κατατρομαγμένα!

Αυτή την ερώτηση μου έκανε η κόρη μου, όταν άκουσε την συζήτηση που είχα με τον σύζηγό μου χθες το μεσημέρι, όταν πληροφορηθήκαμε τον θάνατο του θείου του. Αν και μιλούσαμε χαμηλόφωνα, δεν το αποφύγαμε. Μας άκουσε.

Σήμερα θέλω να μοιραστώ κάτι ευχάριστο μαζί σας φίλοι μου. Αξίζει να αναφερθεί γιατί ίσως επιτέλους κάτι αλλάξει, όσο αφορά την ευαισθητοποίηση των παιδιών στα σχολεία. Ένα θέμα που νομίζω οτι μας ενδιαφέρει όλους.
Ένας εκδοτικός οίκος, βιβλίων Αγγλικής, HILLSIDE PRESS ELT, δημιουργεί μια καμπάνια σε όλα τα ξενόγλωσσα φροντιστήρια και δημόσια σχολία της χώρας.

Έφτασε επιτέλους η πολυπόθητη μέρα. Ένας συμμαθητής προσκάλεσε όλη την τάξη σε αποκριάτικο πάρτυ στο σπίτι του! Όλα τα πιτσιρίκια εδώ και μια εβδομάδα ξετρελαμένα, δεν περίμεναν να έρθει η Τσικνοπέμπτη. Μαζί τους και η δική μου κορούλα. Δεν υπήρχε περίπτωση να της το αρνηθούμε. Η χαρά της απερίγραπτη. Το πρωί ξύπνησε και παραπατώντας πήγε και αγκάλιασε την στολή της χιονάτης που ήταν απλωμένη σε μια πολυθρόνα του σαλονιού. Μιλούσε στην στολή και της έλεγε πως ανυπομονούσε να την φορέσει το απόγευμα στο πάρτυ!

Αγαπητοί φίλοι, σήμερα μοιράζομαι μαζί σας την πρώτη διάγνωση που έγινε στο παιδί μου μετά από 7.5 χρόνια. Ίσως τελικά να βρήκαμε μια άκρη του τι της συμβαίνει και τι προκαλεί όλα αυτά τα προβλήματα. Σύνδρομο Asperger, μας είπαν...

Γιατί όλα σε αυτόν τον τόπο πρέπει να είναι ΤΟΣΟ δύσκολα; Γιατί οι πόρτες που θέλεις να διαβείς είναι ερμητικά κλειστές μπροστά σου; Γιατί να υπάρχει τόση αδιαφορία γύρω μας; Γιατί εμείς οι γονείς που κουβαλάμε έναν τόσο ασήκωτο σταυρό να μη παίρνουμε ξεκάθαρες απαντήσεις για το τι συμβαίνει στα παιδιά μας; Γιατί τόση απόγνωση;