Και αν πειραζει, τί ειναι αυτο που πειραζει και ποιους πειραζει; Για εμας που τα φερνουμε στο κοσμο και τα εχουμε διπλα μας ειναι η αλλη οψη της ζωης, η ζωη που δεν διαλεξαμε, που δεν προγραμματισαμε, η ζωη που δεν ονειρευτηκαμε οτι θα εχουμε οταν καποτε τη σχεδιαζαμε. Και σας ρωτω, πειραζει;;

Πόσο εύκολο είναι τελικά να μιλάμε όταν έχουμε το λόγο αλλά και το βήμα να μιλήσουμε. Πόσο εύκολα βγαίνουν τα λόγια τα επικριτικά, αυτά που έχουμε μέσα μας και που σαν συμπιεσμένη αδρεναλίνη εκτοξεύονται όταν κάποια πόρτα βρεθεί ανοιχτή.

Θυμάμαι, πριν από χρόνια, όταν ακόμα ήμουν φοιτήτρια, που θέλησα κάποιο Σαββατοκύριακο να φωνάξω τη παρέα μου στο σπίτι για να ψήσουμε στην αυλή. Ήταν προγραμματισμένο να λείπουν οι γονείς μου και έτσι θα είχα το σπίτι στη διάθεση μου. Δυστυχώς όμως κάτι προέκυψε και ματαίωσαν το ταξίδι τους, όποτε και έμειναν τελικά στο σπίτι. Αν και ήταν διατεθειμένοι να μη μας ενοχλήσουν όπως έλεγαν, τελικά κατάφεραν να ενοχλήσουν τουλάχιστον εμένα.

...Αρχές Σεπτέμβρη του 2004. Η Ελλάδα, η Αθήνα, ζει ακόμα τη δόξα των Ολυμπιακών αγώνων, προετοιμάζεται μάλιστα για την έναρξη των Παραολυμπιακών. Όλα είναι τόσο ζωντανά σε όλους μας που νιώθουμε σαν να μην έχει σβήσει η φλόγα ακόμα. Ο ελληνικός πολιτισμός ταξίδεψε παντού και από παντού ταξίδεψαν για να τον συναντήσουν.

Σχόλιο από NOESI.gr: "Βιολόγιο" που δεν είναι μόνο λόγια!

Η ερώτηση μου απευθύνεται κυρίως σε εκπαιδευτικούς, ειδικούς παιδαγωγούς της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης:

Τα βιβλία του δημοτικού άλλαξαν και η νέα τους μορφή είναι εντελώς διαφορετική. Απευθύνονται σε μαθητές που είναι πάνω από το μέσο όρο της τάξης. Για τα παιδιά με αυτισμό είναι απαγορευτικά, για τον γιο μου ειδικότερα που είναι στη Γ' δημοτικού και που με αρκετή προσπάθεια καταφέραμε να μπορεί να ανταποκρίνεται σε ένα βαθμό στις υποχρεώσεις του, τα νέα βιβλία φαντάζουν σαν το τέλος εποχής.

Χθες το απόγευμα πήρα τα παιδιά και τα πήγα σε μια μεγάλη παιδική χαρά της παραλιακής στο ύψος του Καλαμακίου. Τους αρέσει πολύ εκεί.. παιχνίδια πολλά, φουσκωτά επίσης, ακόμη και ηλεκτρικά αυτοκινητάκια. Τα παιδιά έπαιζαν ανέμελα εδώ κι εκεί και εγώ, μη βρίσκοντας άδειο παγκάκι έκατσα σε κάποιο που κάθονταν δυο νεαρές μαμάδες.