Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

To λειτούργημα του Ευρωπαίου Διαμεσολαβητή θεσπίσθηκε με τη συνθήκη για την Ευρωπαϊκή Ένωση (Μάαστριχτ, 1992) στο πλαίσιο της μέριμνας για χρηστή διοίκηση και διοικητική διαφάνεια στο επίπεδο των ευρωπαϊκών θεσμικών οργάνων. Ο "Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής" διορίζεται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έπειτα από κάθε εκλογή του και για όλη τη διάρκεια της θητείας του (πέντε έτη). Στον "Διαμεσολαβητή" μπορούν να υποβάλλονται από τους πολίτες της Ένωσης ή από φυσικά ή νομικά πρόσωπα που κατοικούν στα κράτη μέλη καταγγελίες σχετικές με κακή διοίκηση στη δράση των κοινοτικών οργάνων (με εξαίρεση το Δικαστήριο και το Πρωτοδικείο).

Παραδείγματος χάριν, είναι δυνατόν οι καταγγελίες μπορεί να αφορούν απουσία ή άρνηση πρόσβασης σε πληροφορίες, αδικαιολόγητη διοικητική καθυστέρηση, άνιση ή δυσμενή πρακτική ή έλλειψη διαφάνειας.

Ο Διαμεσολαβητής δύναται να αναλάβει έρευνα με δική του πρωτοβουλία ή κατόπιν υποβολής καταγγελίας. Οι καταγγελίες δύναται να διαβιβασθούν στον Διαμεσολαβητή απευθείας ή μέσω ενός ευρωβουλευτή.

Σε περίπτωση που διαπιστώσει περίπτωση κακής διοίκησης, ο Διαμεσολαβητής απευθύνεται στην αρμόδια διοικητική υπηρεσία, πραγματοποιεί έρευνα, αναζητεί λύση που μπορεί να εξαλείψει το πρόβλημα και υποβάλλει, εφόσον χρειαστεί, σχέδια σύστασης στα οποία το όργανο υποχρεούται να απαντήσει με εμπεριστατωμένη γνώμη εντός τριών μηνών. Αν το υπόψη θεσμικό όργανο δεν δεχτεί να λάβει υπόψη τις προτεινόμενες συστάσεις, ο Διαμεσολαβητής δεν δύναται σε καμία περίπτωση να επιβάλει μια λύση. Μπορεί, όμως, να υποβάλει ειδική έκθεση για το εν λόγω θέμα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, ώστε αυτό να λάβει τα μέτρα που επιβάλλονται. Ο Διαμεσολαβητής διαβιβάζει εξάλλου στο Κοινοβούλιο μια ετήσια έκθεση που αφορά το σύνολο των ερευνών του.


Περισσότερα:

Δείτε εδώ τι μπορεί να κάνει για εσάς ο "Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής".

Στείλτε ηλεκτρονικά την καταγγελία σας στον "Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή" αφού συμπληρώσετε αυτή τη φόρμα.

Στείλτε με έντυπο την καταγγελία σας στον "Ευρωπαίο Διαμεσολαβητή" αφού εκτυπώσετε και συμπηρώσετε αυτή τη φόρμα. Αποστείλατε τη φόρμα συμπληρωμένη στη διεύθυνση:


Δικαίωμα αναφοράς

Το δικαίωμα αναφοράς είναι το δικαίωμα που έχει κάθε πολίτης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, καθώς και κάθε φυσικό ή νομικό πρόσωπο που κατοικεί ή έχει την καταστατική του έδρα σε ένα κράτος μέλος, να υποβάλει στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο αίτημα ή καταγγελία σχετικά με θέμα που υπάγεται στους τομείς δραστηριότητας της Κοινότητας και το οποίο τον ή την αφορά άμεσα (άρθρα 21 και 194 της συνθήκης για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας).

Η κοινοβουλευτική επιτροπή αναφορών εξετάζει το παραδεκτό των αιτήσεων. Μπορεί, εάν το κρίνει σκόπιμο, να υποβάλει ερώτηση στο Διαμεσολαβητή. Για να προετοιμάσει την άποψή της όσον αφορά ένα αίτημα που κρίνεται παραδεκτό, μπορεί να ζητήσει από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή να της υποβάλει έγγραφα ή να της κοινοποιήσει πληροφορίες. Δύναται επίσης να διαβιβάσει την αναφορά σε άλλες κοινοβουλευτικές επιτροπές για ενημέρωση ώστε αυτές να αναλάβουν δράση. Σε ορισμένες εξαιρετικές περιπτώσεις, η επιτροπή αναφορών δύναται να υποβάλει έκθεση στο Κοινοβούλιο με σκοπό την έγκρισή της σε ολομέλεια ή την εκτέλεση μιας ερευνητικής αποστολής.

Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής

Νικηφόρος Διαμαντούρος
Ευρωπαίoς Διαμεσoλαβητής
1, avenue du Président Robert Schuman
B.P. 403
F - 67001 Strasbourg Cedex
Tel: (33) 3 88 17 23 13 - 3 88 17 23 83
Fax: (33) 3 88 17 90 62
E-mail: euro-ombudsman@europarl.eu.int




Διαβάστε από το NOESI.gr: Τι είναι ο "Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής".


Γεννήθηκε στις 25 Ιουνίου 1942 στην Αθήνα και είναι παντρεμένος με δύο παιδιά.

O Π. Νικηφόρος Διαμαντούρος είναι από την 1η Απριλίου 2003 ο Διαμεσολαβητής της Ευρωπαϊκής `Ενωσης. Από το 1998 έως το 2003 ήταν ο πρώτος Συνήγορος του Πολίτη στην Ελλάδα. Είναι επίσης καθηγητής της Πολιτικής Επιστήμης στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Δημόσιας Διοίκησης του Πανεπιστημίου Αθηνών από το 1993 (σήμερα σε αναστολή καθηκόντων). Από το 1995 έως το 1998 διετέλεσε Διευθυντής και Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).

Σπούδασε Πολιτική Επιστήμη στα Πανεπιστήμια Indiana, απ΄ όπου και έλαβε το πτυχίο του (1963) και Columbia, από το οποίο απέκτησε τους ακόλουθους τίτλους: Master of Arts (1965), Master of Philosophy (1969) και διδακτορικό (1972). Πριν ενταχθεί στο διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό (ΔΕΠ) του Πανεπιστημίου Αθηνών (1988), υπήρξε μέλος του ΔΕΠ στο State University of New York και ερευνητής στο Columbia University αντιστοίχως. Από το 1980 έως το 1983 διατέλεσε διευθυντής του Γραφείου Ανάπτυξης του Κολλεγίου Αθηνών στην Ελλάδα. Από το 1983 έως το 1988 ήταν Διευθυντής Ερευνητικών Προγραμμάτων για τη Δυτική Ευρώπη και τη Μέση Ανατολή, στο Συμβούλιο Ερευνών για τις Κοινωνικές Επιστήμες (Social Science Research Council) στη Νέα Υόρκη. Από το 1988 έως το 1991, ήταν διευθυντής στο Ελληνικό Ινστιτούτο Διεθνών και Στρατηγικών Μελετών στην Αθήνα, οργανισμό έρευνας για χάραξη δημόσιας πολιτικής, ο οποίος ιδρύθηκε με χρηματοδότηση των Ιδρυμάτων Ford και MacArthur. To 1997 δίδαξε ως επισκέπτης καθηγητής στο Ινστιτούτο Juan March για Ανώτατες Σπουδές στις Κοινωνικές Επιστήμες, στη Μαδρίτη.

Διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Πολιτικής Επιστήμης (1992-98), καθώς και της Εταιρείας Ελληνικών Σπουδών των Ηνωμένων Πολιτειών (1985-88). Το 1999 και το 2000, διορίσθηκε μέλος της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και του Εθνικού Συμβουλίου Διοικητικής Μεταρρύθμισης αντιστοίχως. Το 2000, συμμετέσχε στη σύνοδο της Λέσχης Μπίλντερμπεργκ. Από το 1990, είναι συν-πρόεδρος (Cochair) της Υποεπιτροπής για τη Νότια Ευρώπη στο Συμβούλιο Ερευνών για τις Κοινωνικές Επιστήμες στη Νέα Υόρκη, οι δραστηριότητες της οποίας χρηματοδοτούνται από το Ίδρυμα Volkswagen. Eπίσης είναι συνδιευθυντής της εκδοτικής σειράς "The New Southern Europe" του εκδοτικού οίκου του Πανεπιστημίου Johns Hopkins και διετέλεσε υπότροφος του Ιδρύματος Φουλμπράιτ και του Εθνικού Ιδρύματος Ανθρωπιστικών Μελετών (ΗΠΑ).

Το εκτενές συγγραφικό του έργο αφορά κυρίως στην πολιτική και την ιστορία της Ελλάδας, της Νότιας Ευρώπης, της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και πιο συγκεκριμένα στον εκδημοκρατισμό, τη διαδικασία συγκρότησης εθνών-κρατών και τη σχέση πολιτισμού και πολιτικής.

Η μελέτη, η συγγραφή, η κλασσική μουσική και ο κινηματογράφος αποτελούν μερικές από τις αγαπημένες του ασχολίες.