Ακόμη κι αυτή η Λερναία Ύδρα έχει τρωτά
![Ο μικρός Δημήτρης. Κλικ για μεγέθυνση.](http://www.noesi.gr/files/TZIMAKOS.jpg)
![](http://www.noesi.gr/files/gifs/point.gif)
Φυσικά και δεν το κάναμε έχοντας ήδη μία μεγαλύτερη κόρη 12 ετών κι ένα παιδάκι που άξιζε και αξίζει να προσπαθήσουμε γι' αυτό. Μέρα με τη μέρα ο μικρούλης μας,ο τζουμπιντού όπως τον φωνάζουμε, προσθέτει τα δικά του χρώματα σ' αυτό το φάσμα πολύ πιο φωτεινά,πολύ πιο αισιόδοξα μέσα από τα γαλάζια ματάκια του και το χαμόγελό του. Πριν δύο χρόνια είχα πεί στον άντρα μου ότι θα έδινα τα πάντα για να ακούσω τον τζουμπιντού να με ξαναφωνάζει μαμά. Κι αυτό έγινε με πείσμα και υπομονή. Τώρα άρχισε να χρησιμοποιεί και μικρές προτασούλες άλλες φορές μόνος του άλλες καθ' υπόδειξη, έρχεται με αγκαλιάζει, γελάει με τα παιχνίδια μας, κλαίει με τις φωνές μου. Βέβαια τα πισωγυρίσματα υπάρχουν αλλά είναι λίγα και μιρότερης διάρκειας. Στη δουλειά μου αγωνίζομαι για άλλους ανθρώπους. Στη ζωή μου έβαλα στοίχημα με τον εαυτό μου ότι αυτό το πλασματάκι θα το κάνω καλά όσο κι αν αυτό ακούγεται υπεραισιόδοξο.
Σχόλια
Ετσι μπράβο
Μου δίνεις ελπίδα!
"Πριν δύο χρόνια είχα πεί στον άντρα μου ότι θα έδινα τα πάντα για να ακούσω τον τζουμπιντού να με ξαναφωνάζει μαμά. Κι αυτό έγινε με πείσμα και υπομονή."
...και σκέφτομαι αυτά είναι τα καθημερινά δικά μου λόγια για τον Νεκτάριο μου!!! Νά ξερες πόση ελπίδα μου δίνεις, μα πόση... να συνεχίσω και εγώ ... με πείσμα και υπομονή!!! Σε ευχαριστώ, ΑγγελικήΚαλώς μας βρήκατε!
Μαζί μας και μαζί σας
Καλώς ήρθατε...
Καλώς ήρθατε!